دشمن کیست؟

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس
عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس عنوان عکس

 طبق فرمایشات آیت الله تهرانی +در اینجا، دشمن در قالب رعایت اخلاق و روابط اجتماعی مومنین را به گونه ای تغییر داده که با دوست و دشمن به یک صورت رفتار کنند.

در این یادداشت کوتاه فهرستی از دشمنان احتمالی را بر می شماریم تا خوانندگان ببینند قرار است تحت عنوان اظهار تبری و تنفر با دشمنان، کدام یک از اصناف مردم را آشکارا مورد تنفر و انزجار قرار دهند.

1-شیعیانی که به یک یا چند معصیت از معاصی مسلم مبتلا هستند.

2-شیعیانی که از مراجع تقلیدی تقلید می کنند که نظرشان با نظر آیت الله تهرانی متفاوت است.

3-اهل سنت.

4-اهل کتاب اعم از ایرانی و غیر ایرانی.

5-بطور خاص یهودیان.

6-بطور اخص صهیونیست ها.

7-مسلمانانی که از دین برگشته اند.

8-اهل کتابی که از دین اش برگشته و طریق بی دینی برگرفته.

9-بوداییان و هندوها (کسانی که اهل کتاب دانسته نمی شوند.)

10-دولت مردان کشورهایی مانند امریکا و انگلستان و رژیم صهیونیستی.

11-سران منافقین که غاصب خلافت حضرت علی بودند. (ابوبکر، عمر، عثمان) و خلفای بنی امیه و بنی عباس.

12-وهابیون.

13-علمای وهابی.

14-بهاییون.

15-رئوس تشکیلات بهاییت.

 

از آنجا که حاج آقا مرتضی تهرانی سخنانشان را نه در جمع دولت مردان و نه در جمع نظامیان طرح نکردند. می بایست بر اساس مخاطبین (که از عموم مردم هستند) فهمید که کدام دسته از موارد 15 گانه ی فوق مورد نظر ایشان است.

بدیهی است که عموم مستمعین ایشان با دولت مردان کشورهایی مانند امریکا و انگلیس و رژیم صهیونیستی در ارتباط و مراوده نیستند که بخواهند تحت عنوان رعایت اخلاق و روابط اجتماعی، از سر محبت با آنها رابطه برقرار کنند.

همچنین رئوس تشکیلات بهاییت و علمای وهابی هم معمولا با عموم مستمعین آیت الله تهرانی در ارتباط و مراوده نیستند.

و نیز رئوس منافقین و قتله ی معصومین نیز از آنجا که از دنیا رفته اند در ارتباط و مراوده با مردم نیستند و درباره ی لعن آنها اگر چه توصیه و سفارش بسیار شده اما بسیاری از علماء من جمله خود آیت الله تهرانی بارها توصیه کردند به منظور جلوگیری از تفرقه میان شیعه و سنی لعن آنها بصورت علنی صورت نگیرد. این در حالی است که تبری مورد نظر آیت الله تهرانی با تاکید بر این نکته بود که باید علنی و آشکارا و برملا باشد.

از آنجا که مخاطب گفته های آیت الله تهرانی نه کمپانی های صنعتی داخلی و نه مسئولین وزارت بازرگانی و گمرکات کشور نیستند، مساله ی واردات محصولاتی که سهامدارانی یهودی دارند نیز از عهده و تکلیف مخاطبین خارج است.

چه اینکه چه بسا عدم واردات محصولاتی شرکت هایی که سهامدار یهودی دارند تکلیف مالایطاق باشد اگر چه هم ایران و هم برخی دیگر از کشور های اسلامی سالهاست از واردات و عرضه محصولات تولیدی کشور اسرائیل خودداری می کنند و کمپین های جهانی و موفقی در این راستا راه اندازی شده.

و نیز درصد اندکی از مردم در ارتباط و مراوده با اهل کتاب و یا غیر مسلمانان غیر اهل کتاب هستند. اکثر ارتباطات در قالب تحصیلی و یا اقتصادی است و در چهارچوب آداب و عرف جامعه جهانی است. و بسیاری از مراجع عظام که فصل مجزایی در احکام را به چگونگی ارتباط با آنها اختصاص داده اند که می توان مبسوطا مورد نقد و بررسی قرارشان داد.

بیشترین مراوده در بین مستعمین ایشان را می توان با شیعیان عاصی و شیعیان از دین برگشته جستجو کرد.

شیعیان گناه کار و از دین برگشته هستند که در روابط روزمره تحت عنوان رعایت اخلاق و روابط عمومی با ایشان بطور محبت آمیز برخورد می شود.

اما آیا به راستی شیعیانی که مرتکب گناه می شوند و یا به دلیل شبهاتی فعلا از دین برگشته اند "دشمن" هستند؟

آیا باید عداوت و تنفر نسبت به آنها را آشکار و برملا در جامعه پراکند؟

شما در این باره چه فکر می کنید؟

 

*لینک مرتبط:

گزیده ای از فرمایشات شب یازدهم محرم 95

نویسنده : بازدید : 9 تاريخ : شنبه 24 مهر 1395 ساعت: 17:58